Maandagochtend

Maandagochtend in Karaköy.

Verkiezingen

De tienduizenden vlaggen met de namen en logo's van de verschillende partijen die de straten van Istanbul de laatste weken kleurden zijn verdwenen en de stemmen zijn geteld. Gisteren waren er gemeenteraadsverkiezingen in Turkije. De hele dag werd er geen alcohol verkocht in Turkije. De afgelopen weken hingen de straten vol met vlaggen en affiches van AKP, CHP, DTP, MHP, Saadet,... Verkiezingswagens met micro's op de daken zongen luid de namen van hun kandidaat in het rond. De campagne van de AKP, de partij van de huidige burgemeester en van premier Erdoğan en president Gül, was overduidelijk de grootste. “Denk groot” is hun slogan. De resultaten zijn ondertussen bekend en de islamitische AKP heeft de verkiezingen gewonnen, maar ze behaalt wel de slechtste resultaten in haar geschiedenis. Vorige week las ik in de Daily Mail dat de AKP waarschijnlijk zou winnen, maar dat dat niet zozeer een bewijs was van de populariteit van de partij, maar eerder van het gebrek aan degelijke oppositie. Die oppositie bestaat onder meer uit de CHP, die er een nogal paternalistisch discours op nahoudt. De CHP weet naar eigen zeggen wat goed is voor de mensen. Zo is de partij fel voor het hoofddoekenverbod in overheidsinstellingen, omdat mensen volgens haar nooit vrijwillig een hoofddoek kunnen dragen. De partij verdedigt heel sterk het seculiere gedachtegoed van Atatürk en beschuldigt de AKP ervan een islamitische staat te willen installeren. Die partij zelf ontkent dat natuurlijk. Ik heb de indruk dat het een clash is tussen een oude seculiere elite, en een nieuwe, meer religieuze elite, die sterker is geworden door de economische groei van de afgelopen decennia. De oude elite probeert kost wat het kost zijn macht te behouden, en de nieuwe elite speelt het spel ook niet altijd proper. Zo zijn er talrijke berichten van koelkasten en andere huishoudapparaten die in het Oosten van het land worden uitgedeeld in ruil voor stemmen. De AKP werd er de laatste maanden ook door enkele media van beschuldigd de persvrijheid te willen inperken.

Dat was zondag. Zaterdag was ik van plan om naar een hamam te gaan, maar het is er uiteindelijk niet van gekomen. 's Avonds ben ik naar het verjaardagsfeestje van Lisanne geweest, en ik ben er net als de meesten tot zonsopgang gebleven, omdat de metro 's nachts niet rijdt. Zondag ben ik bij Tuğba op bezoek gegaan in het Aziatische deel, om wat bij te praten, thee te drinken, en tavla te spelen.

Vandaag was het zo mooi weer dat de Turkse les doorging in de tuin van de unief. Echt zalig. En als er dan eens een vlaag wind uit de juiste richting komt, wordt het grasveld overgoten door een heerlijke chocoladegeur van de nabijgelegen fabriek.

Deze week ga ik niet veel kunnen posten op mijn blog. Van woensdagavond tot zondag ga ik met twee Erasmussers en een Turkse student naar Kapadokya, in Anatolië. Het is twaalf uur reizen met de bus en ik heb er al veel enthousiaste reacties over gehoord.

Murat de Muis en tavla

Mijn computermuis had het begeven vorige week. Eigenlijk was ze al rijp voor pensioen in België en een van de eerste weken dat ik hier was had ik ze laten vallen en haperde ze nog meer. Ik had er eens goed mee op tafel geklopt en dan werkte ze weer een paar weken maar sinds vorige week was het gedaan. Ik ben gisteren een nieuwe muis gaan kopen. Deniz, een studente computerwetenschappen uit de dorms, wist waar ik er een goedkope kon vinden. Ik had echt een coole, fancy, goodkope muis en ik was er zeker van dat de andere muizen uit de computerzaal smoorverliefd zouden zijn op mijn muis, maar helaas bleek vandaag dat de muis niet de juiste aansluiting had. Deze ochtend ben ik mijn muis gaan omruilen voor een andere en dit keer is het de schrik van de computerzaal. Klein en liefelijk,... maar alom gevreesd!

In Tünel, het begin van İstiklal Caddesi, kwam ik Turkse scoutsen tegen. Ze moesten van een plaats naar een andere geraken, maar waar ze juist naartoe moesten wisten ze nog niet. Daarvoor moesten ze aanwijzingen zoeken. Helaas heb ik geen foto van hen genomen.

Ik wou ook een tavla spel kopen vandaag. Gisteren had ik na de les samen met Johanna cake gebakken voor Lissane's verjaardag vandaag. Helaas was de bloem niet zelfrijzend en hadden we geen gist gebruikt maar buiten het feit dat de cake wat plat was rook ze wel lekker. Daarna waren we met vier Erasmussen iets gaan drinken en tavla gaan spelen. Het is echt een leuk spel en ik wou het vandaag gaan zoeken.

Toen ik wegging uit de dormitory had ik een van de bewakers gevraagd waar ik een goedkoop tavla spel zou kunnen vinden en hij had mij gezegd dat ik eens moest gaan kijken in de buurt van de Egyptische Bazaar. Onderweg bestelde ik een visbroodje. Het is een van de weinige broodjes voor onderweg zonder vlees die je hier kan krijgen. In de Bazaar kocht ik wat kruiden om volgende week uit te proberen en er was een kraam dat tavla spellen verkocht. Ik wou er een groot maar het koste 28 lira. Proberen afbieden dan maar. Hij leek niet veel van de prijs te willen afdoen en ik zei dat het de duur was en ging weg. Ik keek nog wat rond in de wijken achter de Bazaar maar vond niets. Op mijn terugweg naar de dormitory zag ik op het plein voor de Bazaar iemand die tavla spelen verkocht. 10 lira kosten ze, en ze zagen er echt mooi uit. Echt een goede koop. Terug in de dormitory wou de bewaker natuurlijk weten of ik er een had gevonden en ik vertelde hem waar ik het had gekocht en hoeveel ik had betaald. Çok güzel (heel mooi), vond hij het.

Straks ga ik naar de hamam (Turks bad). Binnenkort probeer ik foto's van een tavla-avond online te zetten. Morgen zijn het gemeenteraad -en districtraadsverkiezingen in Turkije en ik heb nog een heleboel foto's van de campagne.

Een allerlei dag

Vandaag heb ik aan een paper proposal gewerkt. 's Middags wou ik met Hasan en Ewa naar het Dolmabahçe paleis gaan maar het was helaas gesloten. We zijn dan maar kumpir (gebakken aardappel gevuld met groenten, kaas, vlees eventueel) gaan eten in İstiklal Caddesi. De kumpir in Ortaköy is toch lekkerder. Ik moest nog wat spullen kopen en ben dan wat gaan verder werken in de dormitory. Deze avond was ik mijn Turkse woordenlijst aan het bijwerken in de studeerzaal en Muri kwam even een babbeltje slaan. Ik vertelde dat Turks toch een moeilijke taal was om te leren en hij zei dat hij, de eerste keer dat hij mij had gezien, dacht dat ik een Turk was. Best wel een mooi compliment eigenlijk. Morgen ga ik na de les met Johanna en Villads cake bakken voor Lissane's verjaardag zaterdag en 's avonds gaan we waarschijnlijk nog naar een optreden.

Krep

Deze avond heb ik met Özgü, Zeynel en Sam krep gemaakt, Turkse pannenkoeken, met groenten en kaas. De pannenkoeken liggen op een bord op tafel en de pan met groenten en kaas staat ernaast en iedereen neemt een stuk pannenkoek en doet erop wat hij wil. Weinig afwas op deze manier. Dan nog een stuk brood erbij, en ayran als drank. We wouden eerst gözleme maken, een geavanceerdere pannenkoek, maar Zeynel had niet zoveel tijd omdat hij morgenvroeg naar Antalya vertrekt om zondag te stemmen bij de lokale verkiezingen. Het was een lekkere maaltijd!

Ijsjes

Er is zo een moment in het voorjaar, dat de zon net iets hoger staat dan al de dagen voordien. Dat de zonnestralen voorzichtig beginnen met het bruinen van de witte winterhuid. Dat je zeker weet dat je voortaan een laagje minder mag dragen. En dat is het moment aangebroken, het grote moment, dat voor de rest van het jaar memorabel in het geheugen staat gebrand: het eerste ijsje van het jaar!

Vandaag was die dag. Op het dakterras, de zevende verdieping van de dormitory. De ijsjes waren nog maar anderhalf uur gekocht, maar ze waren al in verregaande staat van gesmoltenheid. Het hoorntje was helemaal week. Maar geen probleem, het eerste ijsje van het jaar kan zich altijd net iets meer permitteren dan de daaropvolgende!

Verder heb ik artikels gelezen voor Middle East Politics en in de namiddag ben ik met twee Erasmussen naar een nargile bar gegaan om tavla te spelen, thee te drinken en waterpijp te roken. Fijn! 's Avonds ben ik met drie Turkse studenten uit de dormitory pide gaan eten in İstiklal Caddesi.

Mid-term exam

Vandaag had ik mid-term exam voor Europe and Migration. Het is goed gelukt! Het was meteen mijn laatste examen. Voor de rest heb ik enkel nog papers, en mijn thesis uiteraard. Na het examen heb ik thee gedronken met andere Erasmussen en hebben we plannen gemaakt voor de komende week. Morgen gaan we tavla spelen en thee drinken in een nargile bar. En zaterdag ga ik naar de hamam met Villads en is er nog een verjaardagsfeestje. Het wordt een leuke week! Ik heb nog een spaghetti gegeten en nog wat gelezen en daarna was de Turkse les. Het ging niet goed vandaag, ik was te uitgelaten door het examen. We waren maar met twee vandaag en de les was vroeger gedaan omdat we allebei naar de lezing in de universiteit van Costas Simitis, de vroegere Griekse eerste minister, wouden gaan. Het was niet zo interessant. De lezing ging over democratie en diversiteit in de EU gaan en het had nogal een economische invalshoek. Ik had mij eerder verwacht aan een socio-politieke invalshoek. Er komen nog meer boeiende sprekers naar de universiteit. Volgende maand komt Joschka Fischer, de voormalige Duitse minister van buitenlandse zaken, en later komt Yves Leterme nog. Enkele weken geleden was Immanuel Wallerstein hier, maar die heb ik helaas niet gezien.

's Avonds hebben we de verjaardag van Eirini gevierd in de dormitory. Een leuk feestje, met lekkere taart!